ΜΠΑΓΙΑΝΤΕΡΑΣ

Μπαγιαντέρας

Μια από τις μεγαλύτερες σελίδες της ιστορίας της ελληνικής μουσικής γράφτηκε στις αλάνες του Πειραιά και στα νησιά του Σαρωνικού, από τον Μήτσο Γκόγκο.

Ο Δημήτρης Γκόγκος γεννήθηκε το 1903 στον Πειραιά. Ήταν το 22ο παιδί του ποριώτη υπαξιωματικού του Λιμενικού Σώματος, Γιάννη Γκόγκου.

Ο Δημήτρης ξεκίνησε τη μουσική πολύ νέος, από 7 χρονών το μαντολίνο, στη συνέχεια κιθάρα, βιολί, μπουζούκι και μπαγλαμά. Ήταν μορφωμένος (πτυχίο ηλεκτρολόγου).

Από το 1925, όταν διασκεύασε την ιταλική οπερέτα «Μπαγιαντέρα» του Έριχ Κάλμαν για λαϊκή ορχήστρα, απέκτησε το παρατσούκλι «Μπαγιαντέρας». Λίγο πριν τη δεκαετία του ’30 παίζει στα πειραιώτικα, εργατικά στέκια του λιμανιού. Αποκτά στενή σχέση με τους πρωτεργάτες του ρεμπέτικου, τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον μεθανίτη Γιώργο Μπάτη. Το 1937 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο και από τότε συνέθεσε αξέχαστες επιτυχίες όπως «Χατζηκυριάκειο», «Ξεκινάει μια ψαροπούλα», «Ζούσα μονάχος χωρίς αγάπη», «Σα μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει» κ.α. Το 1941 ο Μπαγιαντέρας έχασε το φως του, καθώς τραγουδούσε στο πάλκο, από ένα γρήγορα εξελισσόμενο γλαύκωμα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετέχει στην ανίσταση με τους στίχους, τη μουσική τους και την ανυπότακτη καρδιά του, συνθέτοντας επαναστατικά τραγούδια. Πέθανε στο σπίτι του, στον Άγιο Ιερόθεο, με μόνη σύντροφο την «κυρά» του, Δέσποινα Αραμπατζόγλου, καπνεργάστρια και στιχουργό, το 1985.